Keyvan Rafiee was arrested on July 9th 2006, in front of the Tehran University, on the day when a ceremony was planned in remembrance of July 9th 1999 pro-democracy demonstrations.

He was taken to Section 209 of the Evin Prison and was in solitary confinement for more then 8 months. The Intelligence Ministry has charged him with involvement with opposition groups; however Mr. Rafiee has always maintained that he is a human rights activist.

Solitary confinement is an interrogation method used by the Intelligence Ministry in Iran, used to break the resistance of political prisoners. The prisoner is completely unaware of what is
going on outside of the prison, has no access to his family. Also interrogators give them false news and information over a long period
of time. The prison is not allowed to go out for fresh air, he also has no access to a defense lawyer. This is a silent kind of torture, a torture with no sound and does not bruise the body, however it destroys the person's spirit.

Keyvan Rafiee has been extremely strong in the face of this torture, which is why the Intelligence Ministry keeps on torturing him in various ways in order to break him and force him into false confessions.

The Intelligence Ministry and the Courts have not yet formally charged him with any offence. Since his arrest Mr. Rafiee's trial has been adjourned six times. The reason for these adjournments has been the non-attendance of the prosecution at trial.

According to Mr. Rafiee the Intelligence Ministry has no evidence against him, and has used these adjournment techniques in order to build a case against him while he is in prison.

Mr. Rafiee recently wrote a letter from prison which explains in details his arrest and the treatment of the Judiciary and Prison Officials as follows:
(This letter was published on June 2007)

In the Name of Freedom,
With Greetings to all Iranians,
I have decided to share with all human rights organizations and freedom fighters all over the world my story, and what has happened to me in the past year at the hands of the Islamic Regime of Iran.

I am a human rights activist and have been working with other human rights activists and groups in Iran, fighting for the rights of those whose basic human rights have been violated. I am and was not a criminal nor have I ever committed a criminal act. My only "crime" is
being a human rights activist who believes in the principles of human rights for everyone.

On July 8th 2006 I was arrested by the Islamic Regime forces without an arrest warrant or without having any idea as to what I was being charged with. After my arrest I was taken to s. 209 of the Evin Prison
which is under the direct control of the Iranian Intelligence Ministry. This section is famous for its solitary cells, blindfolds and torture. I was taken to solitary cell numbered 115, and was there
for two days, when I was informed that I would be brought before a judge. At that time I still did not know what I was being charged with. My bail was set at 500 million Rial however I was not given permission to call anyone in order to try to obtain this money.

Shortly after, I was taken into a small room with one interrogator and three guards. In the hopes of breaking my spirits, they forced all of my clothes off and told me that my hair was too long and tried to cut off my hair with a scissor. I did not want to allow them to do this
and started fighting back, at this time they took me to solitary cell number 73. At this time I still had no idea what I was being charged with. Being distraught by the way I was treated I started banging on the door of my cell trying to get some answers.

One of the guards blindfolded me and took me to see the warden of s. 209 of the Evin Prison Mr. Mostafa Karimi. In answer to my protests he told me that they could and would keep me there for as long as they wanted and that they did not need any reason for my incarceration. He
also informed me that if I continued my struggle they would handcuff
my hands and feet in addition to keeping me in a solitary cell.

Once again I was taken to solitary cell number 63 and the blindfolded interrogations started. Their only goal was to force me into false confessions in order to use the confession to further persecute me and other members of the Human Rights Activists in Iran. Because of the
fact that they had no evidence against me and they had not laid any charges the interrogations and accusations kept on changing, and they kept on accusing me of different "crimes." There were also times when I would not be interrogated for days or even weeks and I would be left
alone in my solitary cell.

It is also important to mention that during this time my family had no news of my whereabouts and I was not able to contact them. I was also not allowed very basic rights such as adequate clothing, being able to get fresh air, pen and paper or telephone calls and visitations.

Recently I found out that shortly after my arrest intelligence ministry officials had gone to my fathers house and went through my family's personal belongings and took number of things that did not belong to me. At this time my family was desperately searching for me in revolutionary courts, jails, coroner's office, hospitals and even graveyards, and finally after 3 months they were informed of my whereabouts.

After one month in solitary confinement and having faced such cruel and inhuman behavior I decided to go on a hunger strike and I even refused to drink water. After four days I was promised by the prison warden that the prison conditions would improve and I ended my strike.
Unfortunately as a result of not drinking water for so long I came down with an intestine infection as well as severe gum infection and was not able to eat or drink anything but water for 15 days, and I was in severe pain and unable to move for these 15 days.

On numerous occasions I was told by the prison guards that I was free, or that I would be free soon, or they would give me a date on which I would supposedly be released. Unfortunately I realized that all this was nothing but a form of psychological torture and I was left in
solitary cells with no hope of being released.

After three (3) months in solitary confinement once again I started my protests and insisted that I be taken into the general prison ward rather then solitary cells. I was told by prison guards that the only other place they would take me would be in a cell with Al'Qaeda
detainees. When I continued my protest they did indeed put me in a cell with two prisoners whom I was told were Al Qaeda members, who needed to take dozens of medications every day in order to be able function. These two prisoners threatened me to death on numerous occasions and on one occasion produced a piece of glass and threatened to kill me with it.

Once again I requested to be put in a cell with Iranian inmates and once again I was refused. Again I was forced to go on a hunger strike even though I was extremely ill and in danger of coming down with another intestine infection. After three days of refusing to eat or
drink water, once again I was taken to see the prison warden who told me that I could choose between where I was or the solitary cell, and that those were my only two choices. I had no choice but to choose the solitary cell. They forced me to write a statement claiming that I had
requested to be transferred to a solitary cell and they were granting my request.

I was once again taken to solitary cell 130 and was there until 11 October 2006 when I was taken for interrogation at a revolutionary court and was charged with acting against the regime, propaganda against the regime, risking national security and involvement with anti-revolutionary groups. I asked why I had not been allowed to post bail and was told that the revolutionary courts had special powers and that they would not let me post bail and would keep me in jail for as long as they wanted.

I asked to see my family and asked for a lawyer. I was told that the lawyer I had requested was a spy working against the government and that in any event I would not need a lawyer, and if it was necessary for me to have a lawyer they would assign one for me. They also did not allow me to call my family.

Because of my requests the prison officials were not happy with me and once again I was taken to the same interrogation place on 17 October 2006 and was further charged with organizing and participating in protests, after which I was taken to solitary confinement again.

On 6 December 2006 I was taken to court and without the presence of my lawyer, or the crown the trial proceeded with the judge reading the charges against me and giving me 10 minutes to defend myself. During these 10 minutes I only had time to ask to see the evidence they had
against me. I was not shown any evidence and taken back to my cell. A month later I was told that my case was under review and they did not know when there would be a verdict on my case.

On 11 January 2007after 190 days of imprisonment most of which had been in solitary confinement with severe psychological torture I was taken to the general ward in s. 209 of the Evin Prison which was an extremely small room and housing 19 prisoners. I was finally given
permission to call my family after 6 months and was able to tell them that I was alive.

At this time there was a virus going around the prison and due to lack of medical attention and dirty air most of us including myself were suffering from it. I myself was coughing blood and suffering from this virus for more then 2 months without being able to get any medical
attention.

Every week we had about 2 hours of "fresh air" time, where we were taken into another cell with the only different being that this cell had windows on its ceilings. We also had 10 minutes a week to call our families. The days kept passing by. Later I learned that my father had
been summoned to court and ordered to speak with me and try to talk me out of my beliefs and my human rights activities.

However I cannot and will not stop my human rights activities. We celebrated the New Year in our small cell with great hope for the future and thinking about our beloved country Iran and our countrymen.

Once the prison officials realized that they would not be able to break me or change my beliefs and ideas I was taken out of s. 209 of the prison and into s. 6 of the Evin Prison. On 18 April 2007 once again I was taken to court, however due to non cooperation of the crown and the intelligence ministry officials once again my trial was postponed and all I was left with was thepain and pressure of waiting.

On 20 may 2007 I learned that once again the Intelligence Ministry had continued its cruel and inhuman behavior by going to my fathers house and after going through their personal belongings, arresting my father and sister, as well as my brother an hour later. The only possible purpose of these arrests was to put further pressure on me and try to
break my will. My family members were released at 10 pm that night after being interrogated and threatened.

On 22 may 2007 I was once again taken to court for my trial however due to the absence of the Crown as well as the Ministry of Intelligence Officials my trial was postponed once again.

On 3 Juan 2007my family was summoned to court once again and this situation still continues. In the past year I have not been able to visit with my family even once. Also 11 other members of the Human Rights Activists have been summoned to court, interrogated and
threatened.

My only "crime" is being a human rights activist who strongly believes in equality and other basic rights for everyone. Although I am subjected to severe physical and psychological pressures in prison I am not willing to stop for even one second from defending human rights
and fighting against human rights violations in Iran. I will cope with the injustice done against me in the hopes of the rise of justice and support of all other human rights activists in the world.

Long Live Freedom and Equality,
Keyvan Rafiee
Human Rights Activist Evin Prison

در این پست در مورد دو موضوع می نویسم

1

گذشت زمان نه تنها سبب آرامش درونی ام نشده است بلکه همچنان از درون دچار مشکل هستم . گرچه جلسات متعدد پزشکی مشکلات بی خوابی و بی اشتهایی عصبی ام را کم کرده است اما همچنان بسیار زود رنج عصبی و کم ثبات هستم . به شدت برای بازگشت به فرم نرمال تلاش میکنم اما هنوز نتوانسته ام به ایده آلم برسم . پزشک معالجم می گفت قدم به قدم . یک چیز را نتوانسته بود درک کند و آن عاطفه ی ایرانی بود . او امروز میگفت من موارد بسیاری شبیه تو داشتم اما هیچ کدام اینقدر ذهنم را مشغول نکرده بودند در پاسخ گفتم در معالجه من دچار اشتباه شده ای دلیلش این است که من ایرانی ان نه انگلیسی ما به راحتی از فجایع زندگی مان عبور نمیکنیم و البته گفت فرقی ندارد من تو را ریکاوری میکنم . ایمیل های سراسر محبت تان دلگرمی این روزهایم است ممنونم

ساناز یک از دوستان نزدیکمان در ایران برایم ایمیل زده و خواسته به ایران بازگردم اما محتوای ایمیلش بد جوری فکرم را به هم ریخته نمی دانم چرا هنوز هم از عشق برایم نوشته در زمانی که من پرونده اش را برای همیشه بسته ام

2

احمدی نژاد در سخنرانی اش در دانشگاه کلمبیا که گویا حسابی هم در آن درهم کوبیده شده است سوز وگداز فراوانی از ترور رجایی باهنر وبهشتی و سایرین داشته است

جناب احمدی نژاد روزانه ده ها نفر در جاده ها ایران به خاطر کم کاری وزارت راه شما، ده ها جوان به خاطر مواد مخدر وارداتی شما،ده ها نفر به دلیل گرسنگی و بیماری در کشور تحت سلطه ی شما می میرند ذره ذره می شوند هویتشان به باد می رود به خاطر اشتباه شما به خاطر جنایت شما خون خون است آقا ! در برابر خون این جوانان شما مسئولید هیچ فرقی بین خون اینها آنها وجود ندارد

از هولوکاست سخن میرانید و نالان میگویید تحقیق کنند که شاید دروغ باشد آقا بگذار در مورد اعدام های سال 67 و جنایات لاجوردی خونخوار، آن لاشخور به درک واصل شده تحقیق شود

بگذارید خبرنگاران به 209 بیایند و تحقیق کنند چه میکنید در آن بازداشت گاه مخوف بگذار بیایند ببیند شکنجه گران شما . زهرا کاظمی بخت برگشته را که قاضی مرتضوی با پتک بر سرش کوبید از کدام آزادی صحبت میکنی پرزیدنت؟

از آزادی زن گفتی هیچ توضیحی نمیدهم فقط میگویم حیا خوب چیزی است که هیچ کس در نظام شما ندارد.

از مهمان نوازی گفتی بازهم از زهرا کاظمی می گویم که با پتک از او پذیرایی کردید برایت متاسفم که خودت راه به حماقت زده ای مردک لمپن

گفتید سیاست مدارانی که به دنبال بمب هستند از لحاظ ذهنی عقب مانده هستند آقا چرا توهین میکنی به مسئولین نظام تان؟ البته شما که سیاست مدار نیستید

دانشجویان کلمبیا و اساتیدشان را به ایران دعوت کردید و گفتید هر دانشگاهی دوست دارند بروند . بله بیایند ایران و به دانشگاه بروند و اراذل و اوباش بسیجی ریش دار را که به جای دانشجو جایشان می زنید را ببیند آقا شما که جرات ندارید بگذارید با دانشجویان 209 دیده صحبت کنند پس بهتر است است اینقدر مهمان دعوت نکنید آنها امریکایی اند مثل مردم ایران به راحتی فریب نمی خورند آنها بسیجی های تروریست را از یک کیلومتری می شناسند

از دانشجویان این دانشگاه تشکر میکنم که او را تروریست نامیدند و هو کردند چهره اش دیدنی بود وقتی مورد بازخواست قرار گرفته بود و از حقیقت فرار میکرد بازهم ممنونم که گوشه ای از حرف های ما را به این مردک زدید .

پ ن

خواسته یا ناخواسته در شناسنامه ای که شاید دیگر به کارم نیاید نوشته اند سی ام شهریور به دنیا آمده ام . دقیقا در ماه های پایانی جنگ خانمان سوز ایران و عراق

چه روز بدی هست . خدایا پس نوبت ما چی شد؟

پ ن

واسه این شرقیه تن داده به باد تو گوارایی حس وطنی
تو شقاوت شب قرن یخی تو شکوفایی تاریخ منی

تاریخی که با دیدن تو دوباره تکرار شد... و او بوی زندگی ام را برایم دوباره زنده کرد او بوی تو را می دهد
او می تواند این شب زده را به سپیده ببرد
مادرت به اینجا آمد ، حلقه ات را به من داد

امروز صبح گوشه ای از سخنرانی محمود احمدی نژاد را که نمی دانم در کجا و در چه مراسمی بود گوش می کردم . گویا همین چند روز قبل جناب احمدی نژاد بار دیگر لب به سخن گشوده و دست تاییدی گذاشته برهر آنچه که ما گفتیم و برخی در گوششان نرفت

محمود احمدی نژاد در این سخنرانی که مشخص نبود متن آن را کدام شخصیت بی سواد نظام اسلامی برایش انشا کرده است در کلامی جالب اما درد آور اعلام کرد فقر واقعی را پیامبران چشیدند و نمود واقعی فقر آنها هستند .

بنده سر رشته ای از اسلام شناسی یا دین شناسی یا هر مساله مذهبی دیگری ندارم ولی به خوبی میدانم پیامبر اسلام یک جین زن از نه ساله تا شصت ساله داشته اند که با این تفاسیر و ثروت فراوان خدیجه همسرشان این یک نفر در جمع پیامبران فقیر نبوده است و مابقی هم به همین ترتیب .

هیچ ایرادی به پیامبر اسلام ندارم و اصولا در حدی نیستم که وارد این مقوله شوم سخن من با احمدی نژاد است که چنین سخن بی شرمانه ای را در کشوری که غرق در فقر و بی عدالتی و تقسیم نا برابر سرمایه است میزند . آن دسته از افرادی که پای صندق رای به هر دلیلی( از خوردن نهار و شام مجانی در روز انتخابات تا اضافه حقوق تا اجبار تا کم سوادی یا امید به تغییر) رفته اند یا کر شده اند یا واقعا کر هستند این سخن احمدی نژاد یعنی اینکه ما در ایران وضعیتی به مراتب بهتر از پیامبران داریم و مردم ایران تا آن حد فقیر نیستند

این کلام شرم آور پوزخندی بود بر خودکشی دسته جمعی خانواده ای در تبریز به علت فقر این توهین بزرگی بود بر شعور 70 میلیون ایرانی این داغ تازه ای بود بر دل دختران و زنانی که برای نان شب تن فروشی میکنند آنانی که بر لقمه ای نان در کنار یک عرب کثیف جاهل می خوابند آقای احمدی نژاد خودت را به نادانی نزن اگر تا دیروز مردمتو را نشناخته بودند تو بالاخره ذات اصلیت را نشان دادی و گفتی آن چه را که نباید میگفتی

من نمیدانم فقر در نظام اسلامی چه تعریفی دارد! من نمیدانم گرسنگی یعنی چه! نمیدانم شرمندگی پدر در برابر خانواده یعنی چه! ولی یقین دارم اگر پیامبران خدا هم به جایی مردم ایران و آن خانواده ی تبریزی بود این درد و مصیبت را تاب نمی آورد

معنی فقر را نمیدانم اما خوب میدانم وقتی مردم برای تامین هزینه های زندگی از صبح تا شب جان می کنند ، وقتی زنی تن فروشی می کند ،وقتی پدری خودش را دار می زند ،وقتی معلمی زیر مشت و لگد سربازان اسلام قرار میگیرد ،وقتی کارگری فریاد می کند 6 ماه است حقوق نگرفته است ، وقتی مردم زیر فشار هزینه ی سنگین دانشگاه آزاد کمرشان می شکند ، وقتی کودکی به جای درس خواندن سر چهار راه اسپند دود میکند گل می فروشد، وقتی احمدی نژاد تا قبل رئیس جمهور شدن هم از فقر مردم سخن میگفت، چه دلیلی دارد

آقای احمدی نژاد فقر پشت درب خانه شماست درب را باز کن تا ببینی از پنجره هم مشخص است گرچه میدانم هیچ اهمیتی برای مردم قائل نیستی شاید اگر روزی این نوشته ها را بخوانی پیش وجدانت خودت تایید کنی به اندازه پشیزی مردم برایت اهمیت ندارند و شاید بگویی گور .. مردم

آقایان و خانم ها همه شما هایی که پای صندق رای می روید با خودتان فکر کنید آیا چنین فردی با این طرز تفکر و این اندیشه ها می تواند ناجی تان باشد؟ آقای احمدی نژاد رئیس جمهور مهرورز فقر آنچنان در ایران اسلامی گسترش یافته که حتی پول نفت بر سر سفره ی بی نان مردم هم چاره ی کارش نیست ؟ خوب فهمیدی که پس از رفتن به کاخ ریاست جمهوری پاستور باید مثل 28 سال گذشته ی نظام اسلامی بخوری و انبار کنی و چشمانت را در برابر نگاه مظلوم ،متقاضی و پر سوال مردم ببندی ؟ همان کاری که رفسنجانی جنایتکار و خاتمی فریب کار کردند تا نوبت به شما رسید.

آقای احمدی نژاد تا قبل از رئیس جمهور شدن خوب می دانستی مردم هزار خط زیر خط فقر هستند مطمئنم می دانستی چون فریاد بر آوری منم رجایی زمان

خودت را رجایی زمان نامیدی چون رجایی از دل مردم بیرون آمده بود ، گرسنگی کشیده بود ، درد و فقر را با تمام استخوانهایش حس کرده بود و برای نابودیش قدم برداشت اما تو نه رجایی بودی نه رجایی می شوی نه رجایی خواهی بود همانطور که همسر رجایی در آستانه فریبکاری انتخاباتیت گفت . تو هم یکی مثل همه تو کجا و درک فقر مردم کجا ؟ نقاب را ازچهره بردار خوب میدانم چقدر دوست داری محمود احمدی نژاد واقعی باشی خوب میدانم این نقاب چقدر عذابت میدهد ، چقدر پیش خودت به ریش مردمی که برای کف وسوت میزنند می خندی با خودت می گویی اینها دگر چقدر ...رند که گمان کرده اند من رجایی ام

نسل و فکر و آرمان های رجایی سوخت و منقرض شد احمدی نژاد انشای چه کسی را میخوانی جای خودت نفس بکش

آرسام

هجده سپتامبر دو هزار و هفت

در آغاز طرح امنیت اجتماعی نیروی ضد مردمی انتظامی یکی از دوستان فیلمی را که یکی از اراذل و اوباش از دختری جوان گرفته بود برایم فرستاد . فیلمی که این اوباش پس از آزادی از زندان از دختری که گویا سبب زندان رفتنش شده بود گرفته بود و همراه عده ای دیگر از دوستان اوباشش قصد تجاوز به دختر را داشتند که بازداشت شده اند . آنقدر این فیلم روی اعصاب انسان راه می رود که به قاضی پرونده حق می دهم برای این اوباش صد بار حکم اعدام صادر کند. گویا قاضی هم لطف کرده و بدون بررسی بیشتر پرونده حکم اعدام را برای این اوباش صادر کرده است باید دستش را به خاطر چنین حکمی بوسید البته اعدام به نظرمن کمترین مجازات است

این بحران امنیت نه تنها بعد از اجرای طرح امنیت اجتماعی فروکش نکرد بلکه به اعتقاد من فاجعه را عمیق تر کرد . در تماسی که با ایران داشتم علی یکی از دوستانم تعریف کرد چندی قبل همراه دوستانش به اطراف شهر برای تفریح رفته بوده که مشتی از اوباش به چندین دختر که به آن منطقه آمده بودند حمله و بعد از تهدید دوستانم با چاقو آنها را سوار بر ماشین کرده و ربوده اند علی می گوید به پاسگاه انتظامی منطقه خبر دادیم اما اهمیت چندانی ندادند.

این بحران امنیت از کجا شروع می شود:

عدم آموزش را می توان مهم ترین فاکتور وقوع چنین وقایعی در ایران دانست . معتقدم ایران دوباره به سمت داش مشتی های سابق پیش می رود و شاید تا چندی دیگر شاهد لات و لوت ها و نوچه هایشان در کوچه ها باشیم هر چند در حال حاضر هم هستیم

اگر به زندانی که اتهامش تجاوز به عنف است حکم ده سال زندان داده شده است نباید خوشحال بود که او اصلاح شده است همانطور که در بالا اشاره کردم زندانی بعد از خروج از زندان به قصد انتقام به دختری تجاوز کرده است . این عدم آموزش صحیح زندانی و روان درمانی او را بیش از پیش به رخ می کشد . اگر نظام به واقع نمی تواند هزینه آموزش را بپردازد پس نباید احکام سبک و قابل برگشتی را برای این افراد صادر کند شخصا موافق اعدام متجاوزین به عنف هستم اما نه در ملا عام اگر در ملا عام اعدام کردن تا امروز نتیجه می داد مطمئن باشید بعد از 28 سال کشور مشکلات امروز را نداشت . اعدام در ملا عام علاوه بر دامن زدن به بحث نقض حقوق بشر باعث افسردگی و مشکلات روانی حاد برای مردم می شود که در بلند مدت حتی سبب شکل گیری دوباره جرم و جنایت در کشور می شود

عدم تسلط پلیس بر منطقه ی استحفاظی و پرداختن به امور بی فایده از دیگر دلایل نبود امنیت در ایران است. پلیس ایران هنوز پاسخ این سوال را نداده است که آیا با بازداشت دختران و پسران به خاطر نوع پوشش و آرایش موجبات امنیت بیشتر را فراهم کرده است؟ به قدرت می گویم پلیس ایران قدرت برخورد با اوباش خارج از طرح هایی به مانند همین طرح امنیت اجتماعی را ندارد . پلیس از درگیر شدن با اوباش در هر نقطه ای هراس دارد . این واقعیت جامعه است برای پلیس ایران هراس درگیر شدن با اوباش عقده شده است وقتی می بینیم پلیس می خواهد قدرت خود را به رخ یک جوان که به خاطر نوع لباسش بازداشت شده بکشد این موضوع را درک میکنیم وقتی افسر نیروی انتظامی مرد سیاهپوس می شود و ازاذل و اوباش را زیر مشت و لگد در مقابل دوربین های تلویزیونی می گیرد باید به عقده های درونی اش پی برد . او سالهاست که می خواهد مقابل این افراد بایستد اما جرات ندارد . آقای احمدی مقدم چرا با لباس سیاه مگر مردان سیاهپوش شما جنایت میکنند که از نمایان شدن چهره شان هراس دارند؟

وقتی شنیدم مجلس در طرحی فوری پس از افتضاح بازیگر تلویزیون و پخش شدن فیلم منتسب به او تصویب کرده است که تهیه کنندگان فیلم های مستهجن به اعدام محکوم شوند بسیار خوشحال شدم . این دفاع از دختر جوانی است که در فضای جامعه امنیت ندارد این دفاع از زنانی است که بیرون آمدن از خانه بعد از ساعت 9 شب برایشان آرزو شده است این دفاع از منزلت آن دسته از مردمی است که می خواهند سالم زندگی کنند من منکر مخالفت با جمهوری اسلامی نیستم اما آن دوستانی که به اعدام متجاوزین به عنف اعتراض دارند می گویم یک لحظه خودتان را جای آن زن یا دختری که به او تجاوز شده بگذارید یک لحظه خودتان را مادر ، پدر یا برادر او فرض کنید . برای کدام مرد ایرانی قابل تحمل است که دخترش یا همسرش را مورد تجاوز قرار دهند و ساکت بنشیند . البته خطابم با شما دوست عزیزی که برایتان تجاوز به همسر و دخترتان عادی است نیست شما راحت باشید .

بحران امنیت در جمهوری اسلامی میرود تا غیر قابل کنترل شود نظام برای کنترل این بحران دو راه پیش رو دارد اعدامی تمامی افراد متهم به تجاوز عنف و عدم صدور حکم زندان برای ایشان و به جان خریدن اعتراض فعالان حقوق بشر 2 آموزش زندگی اجتماعی ومقدمه سازی برای ازدواج سریعتر جوانان

البته معتقدم راه اول برای نظام راهتر و کم هزینه تر است اما فراموش نکنید این روند طی 28 سال گذشته راه به جایی نبرده است

مشکلات روانی مردم از دیگرعوامل شکل گیری بحران امنیت است . وقتی فرد با دانستن این موضوع که پس از پخش فیلم مستهجن ممکن است بازداشت و به اعدام محکوم شود باز هم دست به این اقدام می زند نشان دهنده ی عقده های روانی مردم ایران است . همان عقده هایی که در بالا گفتم یکی از دلایلش همان اعدام در ملا عام است .جامعه ایرانی هرگز به سمتی نخواهد رفت که پدر یا مادر دختر یا پسری قبول کنند فرزندشان با دختر یا پسر دیگری رابطه جنسی دارد این سنت سالاری پشتوانه ای هزاران ساله دارد که به این راحتی نمی توان آن را در هم شکست . افزایش آمار طلاق و کاهش آماز ازدواج نتیجه ی همین پشت کردن به سنت هاست که می بینیم دختر با پسر برای ارضای جنسی خود حاضر به انجام هر کاری هست .

سهیل یکی از دوستانم هست که با دختران بسیاری در ارتباط بوده است (رابطه انسانی) وقتی صحبت از مقوله ازدواج پیش می آید میگوید من باید دختری را پیدا کنم که با هیچ کسی رابطه نداشته باشد البته در وضعیت فعلی و با توجه به حجب و حیای بیش از حد خانم ها باید در خواب و رویا چنین موردی را پیدا کند . زنان در جامعه ایران بیش از مردان دچار عقده های روانی شده اند دلایل واضحی دارد که نیازی به بحث ندارند .امروز خانم ها بسیار راحت تر از آقایان با این موضوع که هسرشان قبل از ازدواج با زنی دیگر ارتباط داشته کنار می آیند مطمئنم کمتر مردی پیدا می شود که پس از دانستن این موضوع که همسرش با مرد دیگری ارتباط جنسی داشته حاضر به ازدواج با او شود این نه عقب افتادگی فرهنگی است نه دوری از جامعه مدرن این همان مبحث سنت گرایی وآرمان دوستی ایرانیان است که در هیچ نقطه ای از دنیا یافت نمی شود . عقب افتادگی فرهنگی به آن مواردی گفته می شود که دیده می شود در جامعه ایران هنوز هم برخی خانواده ها با اصلاح صورت دخترانشان قبل از ازدواج مخالفند . متاسفانه این مسائل را دوستانی علم کرده اند که سالها از ایران دوره بوده اند و آرمان ها و ارزش های جامعه ی ایرانی را فراموش و با ارزش های جامعه اروپایی و آمریکایی به آن می نگرند . باید نگران آن روزی بود که زن ایرانی با این سطح عقده های روانی بر جامعه ایران مسلط شود معتقدم جامعه به چنان لجنی کشیده خواهد شد که دیگر باز سازی اش ممکن نباشد

رابطه انسانی دختر و پسر با هم بدون مشکل است اما متاسفانه در جامعه ایران این رابطه نه تنها به شناخت بیشتر دختر و پسر و احیانا ازدواج منجر نشده است بلکه سالها پس از شکل گیری اش سبب شکل گیری جرایم و انتقام و همین تجاوز به عنف شده است . نود درصد تقصیر را می توان به گردن نظام حاکم انداخت که با بستن فضای جامعه شکل گیری روابط سالم را دچار مشکل کرده است . نظام باید مقدمات چنین روابطی را با آموزش از طریق رسانه ها آماده میکرد که نکرد و به بحران امروز رسیده است . ده درصد بقیه را هم به بی حیایی دختران و پسران ایرانی نسبت داد که این رابطه ها را به لجن کشیده اند . روزی تماس های تلفنی عیب بود گذشت و روزی بیرون رفتن عیب شد گذشت و روزی تماس جنسی عیب شد گذشت و امروز هیچ چیز عیب نیست . آسوده باشید دوستان هیچ خطری شما را تهدید نمی کند غیر از اعدام و احتمالا ایدز و سوزاک

این اشتباهات نظام حاکم که فضای جامعه را برای این روابط این چنین بسته کرد به تاریخ و هویت یک ملت توهین و آن را نابود کرد و برای خود و مردم چیزی ارمغان نیاورد جز بحران امنیت

آرسام

پانزده سپتامبر دو هزار و هفت

امروز با یکی از دوستانم در ایران تماس گرفتم . فرهوده از دانشجویانی است که در ماهنامه ی دانشکده مشغول به فعالیت است . از ثبت نامش گفت و توضیحاتی درد آوری که حتی در این نقطه از جهان هم اعصابم را به هم می ریزد. با شنیدن اخبار دانشگاه آزاد هر فردی که وابستگی به این نظام نداشته است باور میکند در این کشور فاجعه ای در شرف وقوع است

از دانشگاه آزاد و سازمان مرکزی آن که شخص عبدالله جاسبی مالک بی چون و چرایش در آن مشغول خدمت به سهام داران این دانشگاه است خبر می رسد شهریه دانشگاه آزاد در اقدامی جالب افزایش پیدا کرده است . با شنیدن این خبر به یاد گفته ی محمود احمدی نژاد ریاست جمهور دولت عدالت محور افتادم که در طرحی که خودش میگفت ضربتی است اعلام کرد شهریه این دانشگاه نه تنها افزایش نمی یابد بلکه کاهش خواهد یافت.

نکته ی قابل توجه به این اقدام این است که مدتی بود که دانشگاه آزاد با افزایش سقف شهریه ثابت دانشگاه شهریه ها را افزایش می داد اما در ترم جدید تحصیلی این مرکز تولید پول جمهوری اسلامی تقریبا 15 درصد قیمت واحد های درسی را برای کلیه ورودی ها افزایش داده است . این بی قانونی آنچنان اعصاب خرد کند بود که به یاد روزهایی که در ایران بودم افتادم . آقای رفسنجانی آقای جاسبی مالکین محترم دانشگاه آزاد ذره ای شرف داشته باشید اگر در بازار کساد جمهوری اسلامی چیزی باقی مانده است .

آقای احمدی نژاد ریاست جمهور دولت مهرورز اگر از توجه تان به انرژی هسته ای و نفض حقوق بشر در ایالات متحده امریکا و فلسطین و دوستان لبنانی تان کم نمی شود پاسخ این معما را بدهید؟ فرزند یک کارمند ساده ی آموزش و پرورش،ارتش،فرزند آن کارگر بدختی که شب روزش را برای سر بلندی ایران اسلامیتان به باد فنا داده است فرزند این افرادی که حداکثردر آمد ماهیانه شان 200 هزار تومان است چگونه می تواند ترمی 750 هزار تومان هزینه تحصیل در کشوری را بپردازد که قرار است فردایش را بسازد؟

آقایان مردم چه کند ؟ دزدی، قتل یا تن فروشی؟

آقای احمدی نژاد اگر این کشور قانون دارد اگر دانشگاه آزاد مجموعه ای فراتر از قانون در نظام ولایت فقیه نیست در مقابل این بی قانونی قد علم کن . گفته شده است شما نماینده 70 میلیون ایرانی هستید که 17 میلیون نفر آنها با شعار عدالت محوری شما به پای صندوق رای آمده اند؟ آقای احمدی نژاد مردم از دزدی خسته شده اند مردم از این قدرت بی حد رفسنجانی خسته شده اند، بریده اند.

کمرشان زیر این بی قانونی شکسته است شب روز جان میکنند چه گناهی دارند این مردم که فریب شعار را خورده اند این مردم چه گناهی دارند که باید نان شبشان را در جیب این آخوند بریزند . این مردم چه گناهی دارند که وزارت اطلاعات شما جرات بر ملا کردن دزدی های این آخوند بی سرو پا را ندارد ، دولت شما قدرت مقابله با باند رفسنجانی را ندارد این مردم به شما رای داده اند این مردم قدرت را به شما واگذار کرده اند کجاست آن ابهت کجاست آن مقابله با دزدی و رشوه خواری که از آن دم می زدید مردم از شما انتظار دارند آقای احمدی نژاد مردم بین بد و بدتر شما را انتخاب کردند به این امید که شهریه 750 هزار تومانی نپردازند به این امید که پول نفت را بر سر سفره بی نان شان آورید ؟ کجاست انسانیت در نظام ولایت فقیه آقای خامنه ای؟ مردم برای تامین هزینه های دانشگاه فرزندشان مجبور به دزدی و تن فروشی شده اند کجاست مقام پاسخ گو در نظام ولایت فقیه ؟

مردم به کدامین گناه باید این شهریه سرسام آور را پرداخت کنند؟ رهبر معظم انقلاب برای کنترل تورمی که به سبب دزدی های میلیارد دلاری اطرافیانتان کمر اقتصاد این کشور را شکسته است ؟ مردم باید تاوان دزدی صادق محصولی ها را بپردازند؟ آقای خامنه ای اگر جرات دارید در کارهای رفسنجانی دخالت کنید روز ثبت نام فقط یک روز فقط 5 دقیقه برای دیدار با نخبگان واقعی ایران به دانشگاه آزاد بروید ببینید با چه دردی مردم پول به جیب نظامتان می ریزند . آقای خامنه ای شما با شعار جمهوری اسلامی فقر زدایی و عدالت اجتماعی آمدید کجاست عدالت کجاست فقر زدایی؟

عبدالله جاسبی می گوید ما وام دانشجویی می دهیم مردک 200 هزار تومان پیشکش خودت کسی که 550 هزار تومان را بتواند تامین کند مطمئنا 200 هزار تومان صدقه ی تو را نیازی ندارد.

آقای احمدی نژاد از اینکه ظرفیت دانشگاه دولتی راتا حد امکان افزایش دادید بسیار خوشحالم اما چرا یک بار مثل مرد به مردم نگفتید حریف رفسنجانی و باند او نمی شوید ؟ چرا نگفتید قدرت او فراتر از نظام ولایت فقیه است او در ایران بی قانون هر غلطی که بخواهد می کند ؟ باور کنید اگر بگویید اعدامتان نمی کنند باور کنید نظامتان سقوط نمی کند باور کنید فردای آن روز 70 میلیون ایرانی برای دست بوس نزد شما خواهند آمد.

آقای احمدی نژاد نمیدانم میدانید یا نه یادتان هست سال 84 با دستور مسقیم شما دانشگاه آزاد شهریه ثابت دانشجویان تازه وارد( ورودی هشتاد و چهار) را از مبلغ 245 هزار تومان به 215 هزار تومان کاهش داد ترم دوم بود 215 هزار تومان شهریه ثابت دریافت شد اما ترم سوم دوباره شهریه ثابت 245 هزار تومان شد در ترم چهارم قول و قرار ها به باد رفت و دانشگاه آزاد به دانشجویان بخت برگشته اعلام کرد باید مبالغ کسر شده را به خزانه بازگردانید این یعنی پوزخند به قانون این یعنی فرار از قانون این یعنی قدرت مافیای

آقای احمدی نژاد اگر گوش شنوایی دارید خودتان ببینید و مقایسه کنید قیمت واحد های درسی دانشگاه آزاد به عنوان مثال دروس چهار واحدی که سه واحد آنها نظری بوده است و یک واحد عملی داشته اند ازاز مبلغ 73700 به 96250 رسیده است

قیمت دروس سه واحدی که دو واحد نظری و یک واحد عملی داشته اند از72930 به 84260 تومان رسیده است

چه کسی پاسخگوست؟

این پاسخ باند رفسنجانی جاسبی به بالا بردن ظرفیت دانشگاه سراسری و قبولی اکثر شرکت کنندگان در آزمون بود این یعنی کساد شدن بازار دانشگاه آزاد این یعنی چوب بی قانونی بر سر دانشجویان بدختی که قربانی عدم تعادل قدرت بین باند های مافیای نظام اسلامیتان شده اند

ریاست جمهور دولت جمهوری اسلامی یکبار فقط یکبار با مردم صادق باشید به مردم بگویید حریف رفسنجانی نمی شوید تا تکلیفشان را بدانند؟گرچه با زبان بی زبانی با بالا بردن ظرفیت دانشگاه های دولتی اعلام کردید که نمی توانید جلوی دزدی از مردم را بگیرید ولی بیاید بگویید قدرت مقابله با دزدی و رشوه خواری در هر زمینه ای را ندارید .

مردم باید هزینه های ساخت وسازهای بی رویه ی دانشگاه آزاد که تنها هدف آنها به دست آوردن پول بیشتر است را بدهند . سیستم دانشگاه آزاد به مانند خانوده ای است که بهداشت و تنظیم خانواده را رعایت نکرده است چندین فرزند دارد و قادر به آماده کردن فضا و امکانات رشد وشکوفایی هیچ کدام نیست و باز هم به تعداد فرزندان اضافه میکند به امید کالا برگ بیشتر؟ آقای جاسبی شما حتی قادر به تامین امکانات برای دانشگاه تهران واحد شمال هم نیستید حال برای چه در ابرقو واحد دانشگاهی می سازید را من می گویم . هدف پیشرفت علم ودانش و شکوفایی فرزندان مردم ایران نیست هدف دزدی و به دست آوردن سود بیشتر است که منجر به عدم تعادل اقتصادی بیش از پیش افزایش فاصله طبقاتی و گسترش فقر و بی عدالتی در کشور است . نه رفسنجانی نه جاسبی و نه هیچ کس دیگری به فکر خدا نیست مردم ایران فریب این اوباش را نخورید اگر در تلویزیون گریه می کنند اگر می گویند دانشگاه آزاد در حال پیشرفت هست اگر می گویند به فکر مردم هم هستند دروغی بیش نیست . لعنت به آن پیشرفتی که از خون دل مردم به دست آید

مرگ بر استبداد مرگ بر دیکتاتور زنده باد موکراسی

آرسام آزاد

هشتم سپتامبر دو هزار وهفت