در جایی خواندم احمد باطبی تنها بازمانده ی کوی دانشگاه هست . این طور نیست احمد نماد آن جریان است ولی آن قیام افتخار امیز و غرور آور عباس دلداری هم داشت مهراد لهراسبی را در عجایب شهر دارد اکبرمحمدی هم داشت و منوچهر محمدی اش را هم سرو حال تر از گذشته دارد.
این حادثه هنوز هم قربانی می گیرد کیوان رفیعی پسر دوست داشتنی و شجاع هم در روز18 تیر 85 بازداشت شد و امروز 8 ماه است انفرادی را با پوست و استخوانش حس کرده است.
کیوان فراموش نشده است همانطور که عباس دلدار فراموش نمی شود روی سنگ حک کنید نام اینها را تا ذهن های فراموش کار به یاد داشته باشند دلدار فقط اهل جنجال نبود . او هیچ چیزی از بقیه کمتر ندارد. مرور کنید 8 سال در بند بود چه برایش کردیم دریغ از یک خبر کوتاه دریغ از یک احوال پرسی . او عضو گروه سیاسی نبود فقط ستم دیده بود که وقتی اعتراض را دید به پا خواست و مردانه 8 سال ایستاد . دلدار روزهای آرام تری را پشت سر می گذارد و ظلمی که به او مهرداد لهراسبی شد بر هیچ کس نشد . به جرات می گویم در حق اینها خیانت شده است. باور کنید اینها هم شکنجه شدند اینها هم توحید را دیدند اینها هم ایستادند ولی عده ای توان دیدنشان را نداشتند وندارند.
شاید ذهن های فراموش کار فقط باطبی را بازمانده کوی دانشگاه بدانند اما من خوب به یاد دارم عباس دلدار و مهرداد لهراسبی را ...
این ها سند آن قیام هستند .

به امید آزادی کلیه زندانیان سیاسی
پ ن
شکست چیزی نیست جز دست کشیدن از تلاش- شکسپیر