2006/07/24
برای کاوه شیرزاد/ اسطوره ها تمام فصل های تاریخ هستند
امروز مقاله ای خواندم در مورد اکبر گنجی از کاوه شیرزاد از اعضای حزب دموکرات ایران . با تمام احترامی که برای آقای شیرزاد به عنوان به عنوان هم رزم سابق قائلم باید اعتراف کنم مسائلی که در این مقاله به آن اشاره شده بود تا حدی درست و در بند های هم نادرست بود.
در گوشه ای از این مقاله که اتفاقا تاییدی بود بر نوشته ی من در مورد این که گنجی شوالیه نیست دیده می شد که نوشته شده است فصل قهرمانانی که به جای ما مبارزه کنند ( منظور از ما مردم است) به جای ما زندان بروند و به جای ما شکنجه شوند گذشته است . این مساله مهم است که بدانیم چنین نیست!!!!!
نه آقای شیرزاد این فصل نگذشته است و نمی دانم کدام دلیل را برای این گفته خود دارید . اگر گذشته باشد مردم ایران مردم اسطوره پرور نیستند ، اگر گذشته باشد ایران دگر ایران نیست ، اگر گذشته باشد ایران با کشور های دیگری فرقی ندارد ، اگر گذشته باشد مصدق هم از یاد می رود و اگر گذشته است پس طبرزدی ها، کثرانی ها، محمدی ها و باطبی ها چه هستند؟
به گفته ی شما این فصل تمام شده است و این گونه مبارزات جایی در صحنه ی مبارزات دموکراتیک ندارد.
نه اصلا چنین نیست؟ مگر عباس امیر انتظام نیست که یکنفره هزینه نمی کند ؟مگر همین یک نفره هزینه کردن ها نبود که امروز فضا را برای شما و دوستان دیگر باز کرده است تا راحت تر صحبت کنید تا راحت تر بنویسید و تا راحتر نظر بدهید . یادم نمی رود فضای سکوت و خفقانی که قبل از ۱۸ تیر بر ایران سایه افکنده بود .
این گونه مبارزات یک نفره درست است که به اندازه مبارزات گروهی نتیجه ندارد ولی شما به عنوان شخصیتی که مورد تایید افرادی هم هستید کدام سیستم یا روش را برای به بیرون آوردن گروه مردم به میدان مبارزه پیشنهاد می کنید؟ این که کسی بیرون نیاید و کسی به تنهایی کاری انجام ندهد یعنی پایان مبارزه . یادم هست روزی خاطرات مهندس بازرگان را به یادم آوردید که گفته بودند ملت ایران ملتی گروه پذیر نیستند .
حال چه شده است که شما مبارزات گروهی را مبلغ شده اید و این همه افتخار را تمام شده تلقی می کنید نمیدانم؟ منکر این نیستم که شما به عنوان فردی دلسوز نمی خواهید بیشتر از این هزینه کنیم بیشتر از این زندانی و قربانی بدهیم .
ولی باور کنید اگر بخواهیم آرام بنشینیم و صبر کنیم تا توده ی مردم به میدان بیاید این حکومت آنقدر قوی می شود که توده ها را هم سرکوب کند؟
امروز وقتی می بینم کیوان رفیعی با دست خالی و به تنهایی به میدان مبارزه رفت و در روز 18 تیر بازداشت شد با خود می گویم فصل اسطوره ها تمام نشده است اسطوره که حتما نباید شبیه شخصیت های داستان ها باشد با فیزیک قوی سبیل های بلند و...
امروز همین کیوان رفیعی اسطوره ای شده است که شما می گویید فصلش تمام شده است . کیوان را مثال زدم تا بگویم فصل اسطوره ها تمام نشده است و اصولا فصل نیست که تمام شود اسطوره پروری در تاریخ ایران جزئی جدا نشدنی است و مطمئن هستم تمام نخواهد شد . اسطوره وجودارد و خواهد داشت.
در گوشه ای دیگر نام از کاردان برده بودید و اعلام کرده بودید گنجی باید کار را به کاردان بسپارد . کدام کاردان؟ یادم هست وقتی به شما می گفتم چرا از مردم دعوت می کنید که به تجمعات بیایند و لی میزبان خوبی نیستید اعلام می کردید هر کسی دوست دارد می آید و هر کسی دوست ندارد نمی آید . این درست کسی را مجبور به کاری نمی توان کرد ولی این کاردان های سیاسی در کجا پنهان شده اند ؟ این کاردان ها کدام راه حل را برای فرار از بین فلاکت دادند؟ این کاردان ها کدام وظیفه را قبول کردند؟
گنجی وقتی گروه ناپذیری کاردان ها را دید سوار بر اسب شد تا یک تنه بجنگد و اگر کاردان وظیفه پذیری وجود داشت گنجی به عنوان فردی با تجربه تر از من و شما که مطمئنا هم بیشتر می داند و بیرون هم ننشسته و بگوید لنگش کن این موضوع را فهمیده بود؟
نمی دانم تا چه حد بر گفته هایتان استوارید ولی از نوشته های پر از نوسان تان مسائل دیگری استنباط می شود؟
شخصا تاکید داشته ام که باید به گنجی کمک کرد و تنهایش نگذاشت و بر اثرات مبارزات فردی نیز واقفم ولی هدف از این مطلب این بود که بگویم اسطوره ها تمام نمی شوند و نخواهند شد.
مشتاقم بدانم شما با کمک سیستم 70 میلیون اسطوره را به میدان خواهید آورد که همگی به وظایفشان واقف باشند . اگر چنین طیفی به همین راحتی در ایران به وجود می آمد امروز تاریخ ما به شکل دیگر بود. اگر مردم در در سال شوم 57 پا در میدان گذاشتند به این دلیل بود که اولا سیر بودند دوما به میزان امروز مشکل نداشتند و به مراتب وضعیت بهتر از امروز بود . امروز راهی سخت داریم در آماده کردن 70 میلیون ایرانی برای مبارزه ولی مطمئنا این مهم به وقوع خواهد پیوست ولی نباید مبارزات یک نفره و قهرمانانه را کنار گذاشت و اصولا هر کسی پا در این مبارزه می گذارد هدفش شوالیه شدن نیست و شوالیه شدن ارزش این همه مصیبت را ندارد.
مطمئنا اثر مبارزه ی ماندلا رهبر سیاهپوستان آفریقا کمتر از افرادی نیست که با توده ها به میدان آمدند.
راه آزادی پر رهرو وبه امید آزادی کلیه زندانیان سیاسی
لینک این مطلب در سایت حزب دموکرات ایران
لینک این مطلب در آژانس خبری کوروش
نوشته شده توسط آرسام