2006/03/29
خطر! آمریکا در کمین است
ایران و آمریکا . دو کشوری که در طول ۲۷ سال سلطه ی حکومت جمهوری اسلامی در ایران دائما در مقابل یکدیگر قرار داشته اند. روابط این دو اگرچه همیشه تیره و تا ربوده ولی در بسیاری از موارد ایران و آمریکا مذاکراتی باهم داشته اند. امروز علنا اعلام می شود آقایان با آمریکای جهان خوار مذاکره می کنند. این موضوع از این جهت حائز اهمیت است که ۲۷ سال است شعار مرگ بر آمریکا را می شنویم. شعارهایی که امروز ماهیت نظام را زیر سوال برده اند. مگر رهبر این نظام نبود که می گفت نه سازش نه تسلیم نبرد با آمریکا ! امروز چه شده است که آقایان هم سازش می کنند و هم تسلیم شده اند؟ مگر قرار نبود در دهان آمریکا بزنید چه شده است که مشتها را برزمین کوبیدید؟
اینجاست که می فهمیم اینها ندارند نشان از پدر . احمدی نژاد این فرزند خلف آقای خمینی که پا در کفش بزرگان نهاده است امروز دریافت که نه جسارت ونه شجاعت برخورد با امریکا را دارد . کاملا مشخص بود این بازی سیاسی در آخر با کنار آمدن دوطرف به پایان می رسد.
اینجا این سوال پیش می آید که تکلیف آنهایی که بی فکر ۲۷ سال فریاد کردند مرگ بر آمریکا چه می شود؟ تکلیف پاسداار ذولقدر که برای آمریکا شاخ وشانه می کشید چه می شود ؟ شهاب سه به کجا پرتاب می شود؟ اما از همه مهمتر فلسطین چه می شود دوستی به آمریکا یعنی همراهی با اسرائیل پس باید بگویند زنده باد اسرائیل. شریک تروریستی در لبنان و فلسطین همراه قدیمی را دیگر کنار خود نمی بیند و دیگر دلارهای بی زبان که ازتن فروشی دختر ایرانی در دوبی ، از عرق کارگر ایرانی بدست آمده به حساب آنها نمی رود . اما این سوال که شاید جوابش مشخص است نیز وجو دارد که آیا رژیم در صورت دوستی با آمریکا باز هم به روابط حسنه با کشورهای تروریستی ادامه می دهد ؟که کاملا مشخص است نباید ادامه دهد .
به نظر من مذاکره با آمریکا برای مردم آزادی خواه ایران از جهتی مثبت است ولی از جهاتی بسیار ملال آور. در صورت مذاکره با امریکا آنهایی که ذاتا با آمریکا مشکل داشته اند از اطراف نظام رانده می شوند . شاید با آن کنار بیایند ولی به طور حتم دیگر دلشان با اینها نیست . آنهایی که بیست ودوم بهمن فقط برای مرگ بر آمریکا به خیابان می آمدند. آنهایی که کینه اسرائیل در دلشان بود . آنهایی که در روز قدس فقط فریاد مرگ بر اسرائیل سر می دادند . واین یعنی متلاشی تر شدن نیروهای نظام . نیروهایی که کشور را به ناکجا کشاندند.
مذاکره با آمریکا نشان می دهد رژیم به خط آخر رسیده است . به هر کاری تن می دهد تا سقوط نکند . اوضاع کشور مانند سال های ۵۱ تا ۵۷ می ماند پهلوی به هر کاری دست زد تا سقوط نکند . مشخص است این رژیم هم دیگر توان مقابله با تحریم های احتمالی را ندارد .دیگر نمی تواند خیل عظیم آزادی خواهی ملت ایران که آمریکا حامی آن بوده را سرکوب کند .این نکته مثبت قضیه است. اما آمریکا چه می کند کشوری که تحریم ها ی فروانی را بر رژیم اسلامی تحمیل کرد؟ میلیاردها دلار خرج حرکت های ضد جمهوری اسلامی کرد. سام براون بک چه کند؟ دشمنی نیست و باید فکر تجزیه ایران را از سر بیرون کند. امریکا این کشور هزار چهره امروز به مانند ویروس ایدز تغییر شکل می دهد و متاسفانه برخی از هم وطنان ما را هم بیمار کرده است . آنهایی که در خانه نشسته بودند و شمارش می کردند تا آمریکا بیاید و جمهوری اسلامی را در گونی کند و با خود ببرد . مبارزه برای اینها تمام شد . این قصه به آخر رسید ولی آنها هرگز به خانه نرسیدند. با این احوال رژیم بسیار سریع مشغول سرکوب مخالفین می شود و برای این اعمال نیز مجوز دارد. دیگر نه سازمان ملل حرفی می زند و نه سازمان ها ی حقوق بشری . دلار ها ی آمریکایی دهان آنها را نیز می بندد. مدت ها قبل بود در یکی از مقالات خود اعلام کردم ما ملت ایران فقط در این مبارزه خودمان را داریم آمریکا می رود و نباید به آن دل بست . امروز آمریکا به مراتب خطر ناک تر از جمهوری اسلامی شده است و ملت ایران باید به فکر مقابله با آمریکا هم باشد . آمریکا چه تراژدی غمناکی شده است . تا دیروز نظام را به رسمیت نمی شناخت ولی امروز با آن مذاکره می کند. آمریکا در هر حالتی تنها به منافع خود فکر می کند و گرنه هیچ کشوری خطر ناک تر از لبنان، و کره شمالی برای آمریکا نبود لبنان حزب الله را دارد و کره شمالی کلاهک های اتمی. اما مشخص است این دو کشور سودی برای آمریکا ندارند. اگردرگیر شدن آمریکا با عراق را می بینیم در می یابیم آمریکا برای چه به عراق رفته؟ 1 به نفت عراق راحتر دست پیدا کند. 2 به جمهوری اسلامی نزدیکتر باشد . و از این طریق است که امروز می بینیم آمریکا با نظام اسلامی مذاکره می کند. دوستی با آمریکا بر سر مسائل هسته ای ترکمانچای دیگری را بر مردم ایران تحمیل می کند وآن هم گذشتن از حقوق مردم ایران درمورد رسیدن به فن آوری صلح آمیز هسته ای است .به اعتقاد من دوستی با آمریکا به روند مبارزات ملت ایران ضربه سنگینی نخواهد زد . ملت راه آزادی خواهانه خود را می رود و معتقدم این مذاکرات خرید زمان است . حالا یک سال دو سال یا کمتر.
ما ملت ایران مغول را بیرون کردیم . ما بودیم که با عثمانی می جنگیدیم و ما بودیم که اسکندر ها را به زانو در آوریدم. ما بودیم که عراق را از ایران بیرون کردیم . ما می توانیم جمهوری اسلامی آمریکایی را هم به زانو در آوریم چون ایرانی هستیم.
راه آزادی پر رهرو . پاینده ایران
لینک این مقاله
نوشته شده توسط آرسام